Isia ze zniecierpliwieniem pyta:
- Mamo, kiedy zasnę?
Czuje się nieswojo. Kwadrans temu przyglądała się z zaciekawieniem pani laborantce, która za pomocą plasterków montowała na jej ciele różne czujki. Kabelki łączą teraz moją córkę z niewielką skrzynką wiszącą nad szpitalnym łóżkiem. 
Mówię do niej:
- Córciu, szybko zaśniesz, pogłaszczę Cię po główce.
Kilka minut po 21. już śpi.
Spędzimy tu tę jedną noc.